Kocham list

[Epub] One in a Million by Lindsey Kelk

2018.09.19 11:47 MarcellaDDiaz [Epub] One in a Million by Lindsey Kelk

[Epub] One in a Million by Lindsey Kelk


Details of Book
Author : Lindsey Kelk
Number of pages : 416 pages
Editor : HarperCollins
Date of Publication : September 25th 2018


Download PDF One in a Million Lindsey Kelk
One in a Million Lindsey Kelk PDFOne in a Million Lindsey Kelk EpubOne in a Million Lindsey Kelk Download PDF e EPUB - EpuBookDownload One in a Million Lindsey Kelk Ebook Book Free - Unload - pdf, epub, kindle mobiOne in a Million Lindsey Kelk Download PDFOne in a Million Lindsey Kelk PDF Download Ebook Free Book English (PDF, EPUB, KINDLE)One in a Million Lindsey Kelk Download PDF Free Book (PDF, EPUB, KINDLE)
Download One in a Million Lindsey Kelk PDF and EPUB - EpuBookOne in a Million Lindsey Kelk Download eBook Pdf Epub, Book eBook English[Download] le Book One in a Million Lindsey Kelk in Format PDFOne in a Million Lindsey Kelk Download Free of Book in Format PDF


‘A corker…hilarious!’ Giovanna Fletcher ‘Full of heart and very, very funny’ Paige ToonEveryone wants that special someone….Annie Higgins has given up on love: she’s too busy trying to get her tiny business off the ground. Infuriated by the advertising agency across the hall making fun of her job, Annie accepts their crazy challenge – to make a random stranger Instagram-famous in just thirty days.And even when they choose Dr Samuel Page PhD, historian and hater of social media, as her target, Annie’s determined to win the bet – whether Sam likes it or not.But getting to know Sam means getting to know more about herself. And before the thirty days are out, Annie has to make a decision about what’s really important…Funny, real and heart-meltingly romantic, Annie and Sam’s story is My Fair Lady for the social media age – and the perfect feel-good read.
One in a Million Lindsey Kelk pdfOne in a Million Lindsey Kelk epubOne in a Million Lindsey Kelk mobiOne in a Million Lindsey Kelk onlineDownload One in a Million Lindsey KelkDownload One in a Million Lindsey Kelk pdfDownload One in a Million Lindsey Kelk epubDownload One in a Million Lindsey Kelk mobiDownload One in a Million Lindsey Kelk onlineRead One in a Million Lindsey KelkRead One in a Million Lindsey Kelk pdfRead One in a Million Lindsey Kelk epubRead One in a Million Lindsey Kelk mobiRead One in a Million Lindsey Kelk online[PDF] One in a Million Lindsey Kelk[EPUB] One in a Million Lindsey Kelk[MOBI] One in a Million Lindsey Kelk[PDF] One in a Million Lindsey Kelk download[EPUB] One in a Million Lindsey Kelk download[MOBI] One in a Million Lindsey Kelk download[PDF] download One in a Million Lindsey Kelk[EPUB] download One in a Million Lindsey Kelk[MOBI] download One in a Million Lindsey Kelk[PDF] One in a Million Lindsey Kelk read online[EPUB] One in a Million Lindsey Kelk read online[MOBI] One in a Million Lindsey Kelk read onlineOne in a Million Lindsey Kelk pdf downloadOne in a Million Lindsey Kelk read onlineOne in a Million Lindsey Kelk epubOne in a Million Lindsey Kelk vkOne in a Million Lindsey Kelk pdfOne in a Million Lindsey Kelk amazonOne in a Million Lindsey Kelk free download pdfOne in a Million Lindsey Kelk pdf freepdf One in a Million Lindsey Kelkepub One in a Million Lindsey Kelkmobi One in a Million Lindsey KelkOne in a Million Lindsey Kelk epub downloadOne in a Million Lindsey Kelk onlineOne in a Million Lindsey Kelk epub vkOne in a Million Lindsey Kelk mobidownload One in a Million Lindsey Kelk PDF - KINDLE - EPUB - MOBIOne in a Million Lindsey Kelk download ebook PDF EPUB, book in english language[download] book One in a Million Lindsey Kelk in format PDFOne in a Million Lindsey Kelk download free of book in formatOne in a Million Lindsey Kelk PDFOne in a Million Lindsey Kelk ePubOne in a Million Lindsey Kelk DOCOne in a Million Lindsey Kelk RTFOne in a Million Lindsey Kelk WORDOne in a Million Lindsey Kelk PPTOne in a Million Lindsey Kelk TXTOne in a Million Lindsey Kelk EbookOne in a Million Lindsey Kelk iBooksOne in a Million Lindsey Kelk KindleOne in a Million Lindsey Kelk RarOne in a Million Lindsey Kelk ZipOne in a Million Lindsey Kelk MobipocketOne in a Million Lindsey Kelk Mobi OnlineOne in a Million Lindsey Kelk Audiobook OnlineOne in a Million Lindsey Kelk Review OnlineOne in a Million Lindsey Kelk Read Onlineone in a million grahamone in a million girl moviegnr one in a milliong n r one in a million lyricsgone one in a millionone in a million gg n r lies one in a millionone in a million songone in a million hannah montana lyricsone in a million hilary duffone in a million hannah montana episodeone in a million hannah montana chordsone in a million hawaiian songone in a million hilary duff lyricsone in a million hsmone in a million hendersinone in a million high school musical lyricsone in a million hone in a million instrumentalone in a million in spanishone in a million incone in a million in frenchone in a million idiomone in a million initial pendantone in a million imagesone in a million it goes on and onone in a million initial bangleone in a million i'm gonna take my chances lyricsi'm one in a millioni'm one in a million quotesi'm one in a million lyricsi'm one in a million songi'm one in a million meaningi'm one in a million mp3 downloadi am one in a millionone in a million johnny leeone in a million journeyone in a million jill shalvisone in a million jay zone in a million johnny lee lyricsone in a million jordie irelandone in a million jacqueesone in a million jerryone in a million jeansone in a million jordie ireland lyricscameron j one in a millionmay j lee one in a millionone in a million young jkate spade one in a million jone in a million karaokeone in a million kate spadeone in a million kimberla lawson robyone in a million kidone in a million kelkone in a million keyone in a billion kia soulone in a million kind of girl quotesone in a million kate spade pendantone in a million kpopkate spade one in a million necklace kone in a million larry grahamone in a million ldsone in a million larry graham lyricsone in a million lyrics mileyone in a million lou rawlsone in a million lyrics bossonone in a million lindsey kelkone in a million lone in a million i jyotitwice one in a million lone in a million memeone in a million movieone in a million miley cyrusone in a million mp3one in a million my lucky strikeone in a million midnight to monacoone in a million music videoone in a million mo3i ' m one in a millioni'm not one in a millionone millionone in a million tash mtwice one in a million m/vone in a million tash m song downloadm-flo one in a millionone in a million neyo lyricsone in a million necklaceone in a million new showone in a million new songone in a million nightcoreone in a million neyo mp3one in a million not on itunesone in a million ne yo chordsone in a million neyo downloadn dubz one in a million lyricsguns n roses one in a millionguns n roses one in a million lyricsguns n roses one in a million chordsguns n roses one in a million youtubeguns n roses one in a million liveguns n roses one in a million lyrics meaningguns n roses one in a million tabguns n roses one in a million videoone in a million once in a lifetimeone in a million oddsone in a million originalone in a million one in a millionone in a million one in a million lyricsone in a million osuone in a million or one of a millionone in a million oak ridgeone in a million once in a lifetime lyricsone in a million once in a lifetime miss congenialityeva o one in a millionne y o one in a millionthe o'jays one in a milliony o u r one in a millionone in a million perfumeone in a million primary songone in a million personone in a million phraseone in a million partynextdoorone in a million pete rockone in a million priscillaone in a million plattersone in a million poemv.p.s projects - one in a millionv.p.s projects - one in a million datafilehostone in a million quote dumb and dumberone in a million quotes for herone in a million quotes for himone in a million quotes of loveone in a million quadrupletsone in a million quotes and sayingsone in a million quartz watchesone in a million quiet riotone in a million quotes tumblrschoolboy q one in a millionone in a million remixone in a million romanticsone in a million rosesone in a million release dateone in a million restaurantone in a million remix bossonone in a million reggaeone in a million rock songone in a million rap songone in a million remix aaliyahu r one in a million quotesu r one in a million imagesg n r one in a millionone in a million synonymone in a million shotone in a million showone in a million salonone in a million shot docone in a million song lyrics gnrone in a million song aaliyahone in a million sand dollar necklaceone in a million samples club one in a millionshe's one in a millions club 7 one in a million lyricstai bai hat one in a million victoria'svictoria s one in a millionone in a million victoria s lyricsone in a million viktoria svictoria s one in a million official videoone in a million twiceone in a million tinkone in a million trixterone in a million tabone in a million tattooone in a million the romanticsone in a million the plattersone in a million talkone in a million tracklistt sean one in a milliont shirt one in a millionone in a million t shirt london marathont sean ft kantu one in a millionaaliyah one in a million t shirtvlm one in a million t shirtvirgin one in a million tshirtkan2 ft t sean one in a millionvirgin marathon one in a million tshirtone in a million usherone in a million ukulele chordsone in a million you chordsone in a million you karaokeone in a million you lou rawlsone in a million you lou rawls lyricsone in a million you lyrics aaliyahu one in a million lyricsyou one in a million mp3you one in a million quotesyou one in a million bosson mp3you one in a million chordsyou one in a million bosson lyricsyou one in a million bosson free downloadyou one in a million final fantasyyou one in a million mp3 free downloadyou one in a million hannah montanaone in a million videoone in a million valley streamone in a million video aaliyahone in a million vinylone in a million veggie talesone in a million vocal analysis of the voiceone in a million veggie tales lyricsone in a million viewer guide answersone in a million videokeone in a million vacanciesbt v one in a millionbritish telecom v one in a millionmarks & spencer plc v one in a milliontwice one in a million vlivetwice one in a million fm/vone in a million fm/vtwice (트와이스) one in a million fm/vone in a million workbookone in a million with lyricsone in a million wedding songone in a million wikione in a million wordsone in a million why would i lieone in a million w101one in a million world of danceone in a million wikipediaone in a million worship songone in a million w/lyricsguns n' roses-one in a million w/lyricsone in a million xkitoone in a million xwordone in a million event xwordxkcd one in a millionxzibit one in a millionxkito music one in a millioninto you x one in a millionone in a million x minusone in a million you areone in a million years lyricsone in a million yamashita tomohisaletra y traduccion one in a millionone in a million letra ingles y españolone in a million rakim y ken-y letraken y ft cruzito one in a millionletra y acordes de one in a millionletra en ingles y español de one in a millionken y one in a millionbosson one in a million letra y traduccionone in a million zipone in a million zoeone in a million zip aaliyahone in a million zambian songone in a million zumbaone in a million zac efronone in a million you songone in a million ziyonaaliyah one in a million zip sharebeastjay z one in a millionjay z one in a million lyricsjay z one in a million mp3jay z one in a million instrumentaljay z one in a million instrumental downloadjay z one in a million samplejay z one in a million downloadone in a million 1936one in a million 10 lettersone in a million 1980's songone in a million 1996one in a million 1937one in a million 1936 filmone in a million 10 week challengeone in a million season 1one in a million - twice 1st photobookone in a million season 1 winnerone in a million 1my one in a million part 1she's a beauty one in 1 million girlone in a million 2018one in a million 2018 songone in a million 2018 lyricsone in a million 2006one in a million 2017one in a million 2016one in a million 2017 songone in a million 2000one in a million 2010one in a million 2008one in a million by 2facepart 2 one in a million ne yonutty professor 2 one in a millionhannah montana 2 one in a millionone in a million 2one in a million musim 2one in a million season 2 foursquaresolidstar ft 2baba one in a millionone in a million 38 specialone in a million 38 special lyricsone in a million 320kbpsone in a million mp3 320kbpsaaliyah one in a million 320one in a million season 3one in a million mp3 320kbps downloadone million mp3one in a million musim 3ne yo one in a million 320kbpshigh school musical 3 one in a millionhigh school musical 3 one in a million lyricsone in a million 3priscilla shirer one in a million session 3one in a million 4shone in a million level 42one in a million level 42 lyricsone in a million session 4one in a million ne yo 4shone in a million malaysia season 4one in a million twice 4shne-yo - one in a million 4sh45 degrees one in a millionโหลดเพลง one in a million 4shone in a million 5 ovationsone in a million maroon 55 star one in a millionchapter 5 one in a millionmaroon 5 one in a millionone in a million session 6priscilla shirer one in a million session 6one in a million 70s songone in a million 7 billionone in a million singer 7 lettersone in a million s club 7one in a million s club 7 lyricsone in a million 7月10日download mv twice one in a million 720ps club 7 one in a millionone in a million 80sone in a million 8tvone in a million 8 secondsone in a 8 millionone in a million girl 80 songone in a million song 80s lyricsyour one in a million girl 80's songone in a million 90's songone in a millionone in a million youone in a million aaliyahone in a million guns n rosesone in a million meaningone in a million neyoone in a million lyrics gnrone in a million albumone in a million aaliyah downloadone in a million aaliyah soundcloudone in a million album coverone in a million abcone in a million andrew rayelone in a million austin txone in a million aaliyah spotifya one in a million lyricsa one in a million boya one in a million you lyricsa one in a million you chordsa one in a million karaokea one in a million chancea one in a million you larry grahama one in a million girla one in a million yellow cardinala one in a million bossonone in a million by larry grahamone in a million bible studyone in a million bookone in a million by aaliyahone in a million by guns n rosesone in a million birthone in a million by priscilla shirerone in a million bosson lyricsanthony b one in a millionmonair b one in a million mp3monair b one in a millionjazzy b one in a millionmonair b one in a million lyricsanthony b one in a million mp3anthony b one in a million lyricsmonair b one in a million (reggae cover) lyricsr&b song one in a millionone in a million jazzy b lyricsone in a million chance of a lifetimeone in a million cologneone in a million chanceone in a million christian songone in a million country songone in a million coverone in a million coincidencesone in a million castone in a million cdone in a million definitionone in a million downloadone in a million dumb and dumberone in a million dvsnone in a million dressone in a million dumb and dumber gifone in a million diseaseone in a million download aaliyahone in a million dogearedone in a million disneyflava d one in a millionslap d one in a milliondone one in a milliondone in a million waysone in a million by joshua d tvone in a million examplesone in a million elevationone in a million emerald isleone in a million elevation lyricsone in a million english lyricsone in a million edmone in a million ecoversone in a million elevation worshipone in a million easy lyricsone in a million expressionne-yo - one in a millionone in a million e.gone in a million e chordsone in a million e.g. crossword cluetesto e traduzione one in a millionone in a million bosson testo e traduzioneone in a million testo e accordione in a million america testo e traduzioneone in a million testo e traduzione gunsne-yo one in a million letra e traduçãoone in a million from miss congenialityone in a million friendone in a million flowersone in a million fall out boyone in a million full albumone in a million flip chartone in a million from miss congeniality lyricsone in a million fremont neone in a million friendship quotesone in a million gnr lyricsone in a million gifone in a million girl lyricsone in a million guns n roses chordslindsey kelk read onlinelindsey kelk series orderlindsey kelk reading orderrompemos o no lindsey kelkrompemos o no lindsey kelk pdflindsey kelk partnerlindsey kelk publisherlindsey kelk pdfi heart hollywood lindsey kelk pdf downloadlindsey kelk quotesalways the bridesmaid lindsey kelk read onlinei heart hollywood lindsey kelk read onlinei heart christmas lindsey kelk read onlinei heart paris lindsey kelk read onlinei heart vegas lindsey kelk read onlinelindsey kelk serieslindsey kelk similar authorslindsey kelk book serieslindsey kelk book signinglindsey kelk tourlindsey kelk tuebllindsey kelk writing tipstesco lindsey kelklindsey kelk vklindsey kelk volimi heart forever lindsey kelk vklindsey kelk ik hou van serielindsey kelk wikilindsey kelk waterstoneslindsey kelk what a girl wants pdflindsey kelk websitelindsey kelk youtubelindsey kelk 2017lindsey kelk egy lány 3lindsey kelklindsey kelk bookslindsey kelk i heart serieslindsey kelk one in a millionlindsey kelk new yorklindsey kelk authorlindsey kelk instagramlindsey kelk twitterlindsey kelk always the bridesmaidlindsey kelk books in orderlindsey kelk new booklindsey kelk angela clarklindsey kelk agentlindsey kelk a girl's best friendlindsey kelk audio bookslindsey kelk what a girl wants seriesa girl series lindsey kelkabout a girl lindsey kelka girl's best friend lindsey kelkalways a bridesmaid lindsey kelkabout a girl lindsey kelk read onlineabout a girl lindsey kelk vkabout a girl lindsey kelk downloadlindsey kelk books free downloadlindsey kelk best booklindsey kelk book listlindsey kelk beauty bloglindsey kelk books pdflindsey kelk bibliographylindsey kelk cardifflindsey kelk.comlindsey kelk collectionlindsey kelk full coveragelindsey kelk i heart christmaslindsey kelk i heart collectionlindsey kelk doncasterlindsey kelk deutschlindsey kelk ebook downloadlindsey kelk epub downloadlindsey kelk tour dateslindsey kelk free ebook downloadlindsey kelk pdf free downloadi heart forever lindsey kelk downloadlindsey kelk epub vklindsey kelk edinburghlindsey kelk ebook bikelindsey kelk epublindsey kelk ebook free downloadlindsey kelk eventslindsey kelk fantastic fictionlindsey kelk first booklindsey kelk facebooklindsey kelk filmlindsey kelk goodreadslindsey kelk new york guidelindsey kelk husbandlindsey kelk heart serieslindsey kelk i heart parislindsey kelk i heart new york pdflindsey kelk i heart hollywoodi heart lindsey kelki heart forever lindsey kelki heart christmas lindsey kelki heart paris lindsey kelki heart hollywood lindsey kelki heart london lindsey kelki heart vegas lindsey kelklindsey kelk jeff israellindsey kelk jenny lopezj'adore new york lindsey kelkj'adore new york lindsey kelk pdfj'aime hollywood lindsey kelklindsey kelk knjigelindsey kelk kindle bookslindsey kelk knjige pdflindsey kelk kindlelindsey kelk könyveklindsey kelk könyveilindsey kelk könyvlindsey kelk kocham hollywoodlindsey kelk literary agentlindsey kelk liverpoollindsey kelk list of bookslindsey kelk livroslindsey kelk libri in italianolindsey kelk i love serieslindsey kelk movielindsey kelk mobilismlindsey kelk makeuplindsey kelk manchesterlindsey kelk mermaidlindsey kelk motheris lindsey kelk marriedlindsey kelk next booklindsey kelk novelslindsey kelk nederlandslindsey kelk one in a million vklindsey kelk one in a million asdalindsey kelk one in a million tescolindsey kelk order of books
#OneinaMillion #oneinamillionboy #oneinamillionsolopose #oneinamillionlove #OneInAMillion #oneinamillion #BeingSalmanKhan #Salman #SalmanKhan #SalmanSpreadsLove #SalmanKhanWorldWideFans #SalmanKhanMeriDuniya #VeerSalman #FollowForFollow #SalmanKhanKingOfBollywood #ManwithTheGoldenHeart #WeLoveYouSalmanKhanForEver #Mawrahocane #KingOfHeart #MegaStar #Bollywood #Tollywood #London #SanjayDutt #BeingHuman #HandsomeSalmanKhan #India #TigerZindaHai #Delhi #Hyderabad #lindseykelk #oneinamillion #handlettering #bookreview #book #books #bookish #bookworm #bibliophile #read #reading #bookblogger #bookbloggers #bookblog #booknerd #totalbooknerd #bookstagrammer #bookstagram #bookstagramfeature #booksofinstagram #instabooks #instabook #handlettered #handletteringpractice #procreate #procreatelettering #procreateart #ipadlettering #calligraphy #calligraphynerd
submitted by MarcellaDDiaz to u/MarcellaDDiaz [link] [comments]

2018.04.19 08:19 SoleWanderer Czego chce Bóg od mojej żony, czyli psychoterapia na parafii

Psychoterapeutka z katolickiej Wspólnoty Trudnych Małżeństw "Sychar" kazała Marcie odizolować się od męża, matki i dzieci. Jest ich trzech. Mieszkają w Lublinie. Są w podobnym wieku. Małżeństwa również mają podobne. Co miesiąc spotykają się w knajpie i żalą się na swoje żony.
Paweł: – Oświadczyła, że od tej pory każdy wytrysk będzie się kończył w pochwie, bo tak chce Bóg.
Wiktor: – U nas nawalił kalendarzyk małżeński. Ale teraz jestem przekonany, że to ona przy nim majstrowała.
Adam: – A my ze sobą nie śpimy. Myślę nieraz wieczorem, że jeżeli choć przez sekundę będzie dla mnie miła, to przyjdę do sypialni. Od dwóch lat nie przychodzę.
Paweł: – Nasze żony należą do Sychar.
Adam: – Moja w sobotę wróciła ze spotkania po 21.30.
Wiktor: – Tak, o 21.54 wysłałeś mi SMS-a, że dopiero wróciła.
Referat Wspólnota Trudnych Małżeństw „Sychar” to ruch katolicki, który powstał u księży pallotynów w Warszawie w 2003 roku. Dziś spotkania odbywają się przy kilkudziesięciu parafiach w całym kraju. Przychodzą kobiety, rzadziej mężczyźni. Wszyscy uważają, że ich małżeństwo przeżywa trudności bądź już się rozpadło. W Lublinie spotykają się przy kościele na obrzeżach miasta.
Przyszło 15 osób. Składamy ręce do modlitwy. Po modlitwie siadamy przy stole, przed nami ciastka, herbata, kawa. Liderka grupy Dagmara rozpoczyna godzinę świadectw. Kto chce, może opowiedzieć o swoim małżeństwie.
Dla Iwony życie stało się piekłem, bo mąż wpada w furię, kiedy widzi, że ona się modli.
Dla Elizy rozwód jest bolesną raną, mimo że rozstała się z mężem dziesięć lat temu. Do tego dorastający syn zagroził jej teraz, że wyprowadzi się do ojca.
Dla Rafała (sześć lat po rozwodzie) niezrozumiałe jest, że żona znowu zmieniła partnera. Martwi się o jej zbawienie.
– Dziękuję za świadectwa. Poproszę teraz Anię o wygłoszenie referatu – mówi liderka Dagmara.
Ania ma referat o sakramencie pokuty. Zachęca, by nie rezygnować z książeczki do Pierwszej Komunii Świętej, gdzie jest dobrze poprowadzony rachunek sumienia. Zachęca również do częstej spowiedzi, przynajmniej raz w miesiącu, bo według badań czyści jesteśmy do siódmego dnia po spowiedzi.
– Czy macie jakieś przemyślenia dotyczące referatu? – pyta Dagmara.
Irena ma przemyślenie. Uważa, że Kościół błądzi, organizując duszpasterstwo dla osób w związkach niesakramentalnych Przykład idzie z niemieckiego Kościoła i niepotrzebnie ulega mu polski Kościół. Niejasny w tej kwestii jest papież Franciszek, za którego trzeba się modlić.
Barbara również ma przemyślenie. Mówi, że trzeba się modlić za spowiedników, bo bywa, że nie mają racji. Jej kazał dać wolność mężowi, który rozwiódł się z nią sześć lat temu. Ale ona nie może dać mu wolności, skoro ślubowała przed Bogiem, że nie opuści go aż do śmierci. Dlatego dzwoni do niego, wysyła SMS-y, choć on jest w nowym związku.
Ale Sychar zna historie, gdy kościelni małżonkowie porzucają nowe związki i wracają do siebie po latach. Na stronie internetowej wspólnoty czytam list Anny, która wróciła do męża: „Przez 13 lat żyłam w związku niesakramentalnym, w którym urodziło się troje dzieci: Ola (13 lat), Emilia (8 lat), Leon (6 lat). Moje nawrócenie zaowocowało poczuciem nieustannej opieki Boga i Jego prowadzenia. Po dwóch latach od mojego rozstania z ojcem dzieci mogę powiedzieć, że wszystkie trudności, których obawiałam się w związku z dziećmi, właściwie nie pojawiły się. (…) Odkąd jestem z mężem sakramentalnym, najstarsza córka uspokoiła się, jest dużo weselszym i bardziej otwartym dzieckiem. (…) Obawiałam się, że dzieci będą mnie winić za oddalenie od taty, ponieważ to ja zadecydowałam o odejściu od partnera”.
Kalendarzyk Dla Pawła comiesięczne spotkania w knajpie z Adamem i Wiktorem są jak terapia. Lubi się wygadać. Ma 36 lat, jest barczysty, silny. Ale kiedy mówi kolegom o żonie, ma łzy w oczach.
Mogłoby się wydawać, że Paweł osiągnął spełnienie. Poślubił cudowną kobietę, urodziły się dzieci, prowadzi firmę, stać go na wyjazd z rodziną do spa i jeszcze na zabranie teściowej, by wieczorami zajmowała się wnukami. Jego żona Marta dba o siebie. Chodzi nawet na siłownię. Jest towarzyska. Nie pracuje. I tak ma co robić w domu z dwójką dzieci. Ale to zawężenie wywołało u niej znudzenie. Odmiany szuka w Kościele. Zaczyna od Odnowy w Duchu Świętym.
– Ani przed, ani po ślubie nie chodziliśmy co niedzielę do kościoła. A tu nagle żona wychodzi w tygodniu na spotkania modlitewne. Zdziwiło mnie to, ale nie przeszkadzało. Nie przeszkadzało mi również, gdy wprowadziła modlitwę przed snem. Siedzieliśmy na łóżku, otwierała Pismo Święte i kazała mi czytać na głos słowo Pana.
Ale Marcie przeszkadza, że Paweł w sobotę wypija dwa piwa. Kłócą się o to – on podnosi głos, ona wzywa policję. Mówi mu: „Teraz wypijasz dwa, później będziesz pił dziesięć. To grzech zniewolenia!”. Przeszkadza jej także, że nie chodzi z nią na Odnowę w Duchu Świętym. Skarży się nowym przyjaciółkom. Doradzają, że skoro ma takie problemy, to powinna pójść do Sychar.
Po kilku tygodniach w Sychar Marta wciąż nie pozwala Pawłowi pić piwa i wymaga pacierza wieczornego. A pigułki antykoncepcyjne zastępuje kalendarzykiem małżeńskim.
– Nie poinformowała mnie, że przerzuciła się na kalendarzyk. Źle go prowadziła i zaszła w trzecią ciążę. Tłumaczyła, że Bóg chce, żeby rodziła więcej dzieci. Ale ja nie chciałem.
Izolowanie Marta stawia w Sychar 12 kroków.
– 12 kroków to program terapeutyczny używany w pracy z alkoholikami. Ale i w kryzysach małżeńskich – mówi Paweł.
Marta co tydzień w kilkuosobowej grupie skarży się na problemy rodzinne i słabą wiarę męża. Prowadząca grupę 12 kroków psychoterapeutka Beata T. proponuje jej dodatkową terapię w swoim gabinecie.
– Żona poprosiła, bym z nią poszedł. Poszedłem. Psychoterapeutka zapraszała mnie także na warsztaty 12 kroków. Nawet dostałem od niej przepisany ręcznie psalm i książkę „Czym miłość nie jest”. Na warsztaty się nie zgodziłem, na terapię w jej gabinecie – owszem. Nie wytrzymałem, kiedy zaczęła wiercić w moim dzieciństwie. Powiedziała, że powinienem się odciąć od rodziców, bo zrobili mi krzywdę. A krzywdą było to, że ojciec wyjechał na dwa lata do pracy w ZSRR, zaś mama czasami zostawiała mnie u babci pod Lublinem, bo sama też harowała. Psychoterapeutka wparła mi, że rodzice mnie opuścili. Nie dawało mi to spokoju, pojechałem do nich: „Słuchajcie, jak to było, kiedy miałem sześć lat?”. Biedni rodzice musieli mi się tłumaczyć, dlaczego tak harowali. Przestałem chodzić do Beaty T. Żona nie przestała. Psychoterapeutka zasugerowała jej, żeby mnie odizolowała.
Odnowa Paweł wraca z pracy. W przedpokoju zastaje walizki, żonę i zmieszane dzieci. Spodziewał się, że pewnego dnia Marta go spakuje, bo pisała mu o tym w listach, ale nie spodziewał się, że tak szybko. Pisała też, że wszystkie ich kłopoty biorą się stąd, że Paweł nie chce się poddać działaniu Boga. Tym poddaniem miały być między innymi regularne wizyty u psychoterapeutki Beaty.
Paweł siedzi wieczorami w wynajętym mieszkaniu i zastanawia się, jak dorównać rozmodlonej żonie Czy wystarczy, jeśli pójdzie w wakacje na pielgrzymkę do Częstochowy?
Czy wystarczy, jeśli codziennie będzie czytał synom Biblię?
Czy wystarczy, jeśli co drugi dzień będzie chodził na mszę?
Czy będzie dojrzalszym katolikiem, jeśli zapisze się do męskiej róży różańcowej?
Dlaczego nie wystarczy tylko to, że tak bardzo kocha żonę?
Zapisuje się do Odnowy w Duchu Świętym. Ale nie podoba mu się wspólna modlitwa, podczas której niektórzy padają na podłogę pod ciężarem zstępującego Ducha Świętego albo w przypływie bożej mocy mówią w dziwnym języku. Przestaje tam chodzić. Marta na to: „Jak ja mogę ci zaufać, skoro znowu zawiodłeś Boga?”. Więc Paweł nadal wynajmuje mieszkanie i zastanawia się, czy kiedykolwiek wystarczająco uwierzy, przez co spodoba się żonie.
Paweł: – Żona mówi mi, że zdaje sobie sprawę, że stawia mnie w trudnej sytuacji. Ale dzięki temu po śmierci staniemy jako jedno przed Bogiem. Jednak mnie bardziej interesuje to, co tu i teraz. Bo tu i teraz moi synowie tęsknią za mną. Zawożę ich do szkoły i odbieram, a później znikam. Jak opiekunka do dzieci.
Matka Grażyna, matka Marty, pracowała w biznesie i pewnie dlatego jest konkretna. Tak konkretna, że zadzwoniła do psychoterapeutki i zapytała, jak przebiega terapia. – Pani Beata odpowiedziała, że nie może mi udzielać takich informacji. Powiedziałam więc, żeby mi nic nie mówiła, za to ja jej powiem, jak wygląda sytuacja. Kiedy skończyłam, doradziła, bym odizolowała się od córki. Oczywiście, że jej nie posłuchałam.
Z moją Martą było coraz gorzej. Im częściej chodziła na terapię, tym więcej mówiła o boskim planie i konieczności separacji z Pawłem. Znowu skontaktowałam się z panią Beatą. Tym razem napisałam SMS-a, że jeśli w mojej rodzinie dojdzie do tragedii, to pociągnę ją do odpowiedzialności. Szybko oddzwoniła. Najpierw zapytałam ją, czy bierze odpowiedzialność za moją córkę, która jest teraz na lekach antydepresyjnych i zostaje sama z trójką dzieci, bo ona kazała jej odizolować męża. Odpowiedziała, że nie każe, tylko sugeruje. Wygarnęłam jej, że nabija sobie kasę warsztatami 12 kroków. Tłumaczyła mi, że warsztaty są za darmo, jest tylko dobrowolna ofiara 20 złotych. Na to ja: „Pani wyławia na warsztatach ludzi do swojego prywatnego gabinetu. Bulą 100 złotych za 50 minut spotkania”. Zapytałam jeszcze, czy wie, że jeżeli pacjent nie dokonuje samodzielnych wyborów, tylko uzależnia się od psychoterapeuty, to powinien zostać przekierowany do kogoś innego. Po tym dopiero obiecała, że skończy terapię Marty.
Na koniec zapytała, czy może pokazać córce SMS-a ode mnie. Na to już nie wytrzymałam i podniosłam głos: „Czy pani do końca zwariowała?!”. Grażyna po tej rozmowie idzie do proboszcza parafii, który udostępnia salkę dla 12 kroków. Proboszcz jest zdziwiony, bo myślał, że tam są spotkania modlitewne Sychar, a nie warsztaty terapeutyczne. Napisała też maila do kurii lubelskiej. Sekretarka odpisała, że mail „poszedł dalej”, i na tym kontakt z kurią się urwał.
– Córka nawraca nie tylko zięcia, ale i całą rodzinę. Mnie szantażuje, że pójdę do piekła, jeśli nie przebaczę jej ojcu, z którym rozwiodłam się lata temu. Jest alkoholikiem, pije wszystko, co znajdzie. Nie mamy kontaktu, a córka wymaga, żebym się nim teraz zajęła. Nawraca też starszą siostrę, krytykuje ją, że jest letnim katolikiem. Ściągnęła do Sychar rozwiedzioną koleżankę. Jadą w weekend na rekolekcje do Motycza pod Lublinem. Mówię jej: „Zróbże Pawłowi słoiki z zupą dla dzieci, nie będzie cię cały weekend”. A ona: „To pójdą do garmażerki”. Nie dziwi mnie, że nie ma czasu zrobić jedzenia, skoro całymi dniami kontempluje. Przychodzę do mieszkania, dzieci w przedszkolu, najmłodsze śpi, okna zasłonięte, palą się świeczki, na stole leży Biblia, ona kontempluje Słowo Boże. Mówi, że chce zostać misjonarką, bo taki jest boski plan. I co, zostawi dzieci? Nie mam pojęcia, jaki Bóg w niej siedzi.
Paweł: – Raz chce być misjonarką, innym razem matką. Mówię: „Dobrze, ja wracam do mieszkania, przejmuję opiekę nad dziećmi, a ty jedź w świat na misje”. Nie wiem, gdzie miałaby pojechać, bo nie mówi konkretnie. Chyba chciałaby kiedyś prowadzić warsztaty 12 kroków. Raz się zgodziła, abym przejął opiekę nad dziećmi. Ale kiedy przyniosłem papiery do podpisania, rozpłakała się i nie podpisała. Powiedziała, że psychoterapeutka Beata każe jej oddać dzieci.
Rekolekcje Do Motycza pod Lublinem przyjechali porzuceni, w separacji, rozwiedzeni. Zakwaterowanie jest w Centrum Dobrego Wychowania fundacji Szczęśliwe Dzieciństwo. Wcześniej na stronie internetowej Sychar pojawiła się informacja: „Ponieważ rekolekcje cieszą się dużym zainteresowaniem, a liczba miejsc jest ograniczona (50 osób), chcemy dać szansę na udział w nich przede wszystkim osobom dorosłym. Dlatego nie przyjmujemy zgłoszeń osób z dziećmi (mimo takiej opcji w formularzu zgłoszeniowym)”.
Paweł: – Teściowa została z dziećmi, ja pojechałem tam w niedzielę na godzinę świadectw. Powiedziałem, że jeśli Bóg wyrzuca z domu męża i ojca małych dzieci, to ja nie wierzę w takiego Boga. Wtedy żona z płaczem wykrztusiła, że nie wiedziała, że aż tak ją kocham. Jednak dwa dni później wszystko wróciło do normy i żona uważa, że jestem wielkim manipulatorem.
Mam jej książkę z ćwiczeniami z 12 kroków. Przerażają mnie zapiski: „Walczę o nawrócenie męża”, „Trzeba wszystko zburzyć, by on się nawrócił”. Boję się, że żona zrobi krzywdę sobie i dzieciom. W tych ćwiczeniach jest pytanie: czy jesteś w stanie wszystko oddać Bogu? A ja mam pytanie: czy Sychar to na pewno boski plan?
Sieci Opis kilku spotkań na stronie internetowej lubelskiej Sychar:
„Po krótkiej modlitwie, przypomnieniu charyzmatu Wspólnoty oraz kręgu świadectw Iwonka przedstawiła temat Z uśmiechem ci do twarzy opierając się na słowach zaczerpniętych od świętych-uśmiechniętych”.
„Nikt nowy się nie pojawił (...), w spotkaniu wzięło udział tylko 6 osób: Anetka, Kasia, Bożenka, Ania, Krzysztof i Sławek. Było bardzo kameralnie. Ania przeczytała świadectwo porzuconej żony (…). Świadectwo sprowokowało nas do dyskusji na temat działań Boga w naszym życiu. Oficjalne spotkanie zakończyliśmy modlitwą i… poszliśmy wspólnie do lodziarni na deptak”.
„Po krótkiej modlitwie, przedstawieniu charyzmatu Wspólnoty oraz wysłuchaniu pięknych i poruszających świadectw Małgosia przedstawiła temat: Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi” w oparciu o Ewangelię św. Mateusza (Mt 4, 18-22). Rozmawialiśmy m.in. o tym (…), czy zarzucamy sieci w naszych małżeństwach i rodzinach, czy mamy cierpliwość do naprawiania sieci i cierpliwość do osób zanurzonych w głębinach, pogubionych”.
„W Sanktuarium Matki Bożej Kodeńskiej w Kodniu miały miejsce X Rekolekcje (…). Po śniadaniu i kawusi byliśmy gotowi na przyjęcie pierwszej dawki strawy duchowej. (…) Składamy z serca płynące podziękowania (…) psycholog Beatce za interesujący wykład i długie godziny spędzone na rozmowach z potrzebującymi”.
Słowo Dzwonię do żony Pawła Marty. Zgadza się na spotkanie i rozmowę, ale następnego dnia odmawia. Wysyła SMS-a: „Proszę mi powiedzieć, jakie są pana wartości w życiu? Co jest dla pana najważniejsze?”. Odpisuję: „Myślę, że to rozmowy nie na SMS-y”. Znowu Marta: „Jedno słowo. Po tym będę wiedziała, czy pan zrozumie, co będę mówić i czy w ogóle jest sens”. Ja: „Żyć tak, by się później nie wstydzić”. Marta: „Nie zrozumiemy się”. Może liczyła, że napiszę „Bóg”?
Dzwonię do psychoterapeutki Beaty T. Nie odbiera. Wysyłam SMS-a. Nie odpisuje. W latach 2002-14 była adiunktem w Instytucie Psychologii UMCS w Lublinie. Prowadzi prywatnie terapię indywidualną i małżeńską. Na stronie internetowej swojego gabinetu pokazuje dyplom doktora obroniony w 2002 roku na Wydziale Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie. Tytuł pracy doktorskiej: „Poziom postawy twórczej w okresie adolescencji a percepcja ekspresji emocjonalnej w muzyce”. Chwali się także licencjatem psychoterapeuty zrobionym w 1999 roku w Collegium Psychotherapeuticum w Lublinie (jest mało znane w środowisku psychoterapeutów i prawdopodobnie już nie istnieje).
Aby sprawdzić metody doktor Beaty T., umawiam się na wizytę jako mąż niezrozumiany przez żonę. Wysyłam SMS-a, od razu odpisuje. Podaje termin i cennik – 100 złotych za 50 minut.
Gabinet jest na nowym osiedlu w Lublinie. Beata T. zaprasza do salonu. Udaję męża, który chce wychować po katolicku dzieci, sprzeciwia się temu żona. Psychoterapeutka radzi mi, abym uczył dzieci modlitwy pod nieobecność żony, na przykład, gdy jest w pracy lub na zakupach.
Dopuszcza, że jedną z metod naprawy naszego związku może być moja lub jej wyprowadzka. Spotkanie ma charakter zapoznawczy. Zaprasza mnie na następne, podczas którego będziemy się zastanawiać, jak uzdrowić relacje z małżonką i wychowywać po katolicku dzieci. Znów dzwonię do Beaty T., aby porozmawiać z nią, już jako dziennikarz, o jej metodach terapii i przyznać się do prowokacji. Nie odbiera. Piszę jej o tym wszystkim w SMS-ie i w mailu. Nie odpisuje.
O komentarz do sprawy proszę kurię diecezjalną. Odpisuje ks. Adam Jaszcz: „W ciągu całej historii Sychar w archidiecezji lubelskiej przyjęliśmy w związku z działalnością tej wspólnoty jedną skargę: od męża i matki dorosłej kobiety, która podjęła terapię wbrew innym członkom rodziny. Według tych osób problemy domowe spowodowała terapia. Z jakiegoś jednak powodu kobieta szukała pomocy u psychologa i były to właśnie kłopoty małżeńskie. W takich sytuacjach niezwykle rzadko wina leży po jednej stronie. Kuria zwróciła się jednak z prośbą o wyjaśnienia do asystenta wspólnoty Sychar w archidiecezji lubelskiej, który w imieniu arcybiskupa sprawuje pieczę nad wspólnotą. Jest to ksiądz pracujący w Katedrze Psychologii Klinicznej KUL, więc posiada wszelkie potrzebne kompetencje do oceny sytuacji. Wyjaśnienia uznajemy za wystarczające”. O te same wyjaśnienia chcę spytać asystenta lubelskiego Sychar księdza Pawła Brudka. Nie zgadza się na rozmowę. Pytania mam kierować do ogólnopolskiego rzecznika Sychar. Ale przecież to lubelski asystent może coś wiedzieć o problemach Pawła i Marty i pracy psychoterapeutki Beaty T.
Piekło Paweł, Wiktor i Adam cenią sobie te comiesięczne spotkania w knajpie. Mogą się wygadać. Liczą, że dołączy do nich więcej mężów.
Adam: – To, co słyszę od Pawła i Wiktora, to jeden schemat, jeden nauczyciel.
Wiktor: – Mamy dwoje dzieci. Prawie 20-letni staż małżeński. Oboje mamy mocne charaktery. Ale się dogadywaliśmy. Póki nie poszła do Sychar. Nie poznaję jej. Pozbyła się niewierzących koleżanek, nawet tych, z którymi przyjaźniła się od liceum. Mnie zarzuca, że jestem bezbożnikiem. Krzyczała do mojej mamy, że mnie zniszczy, bo nie żyję w łasce uświęcającej.
Zabroniła mi odwiedzać rodziców, bo Bóg powiedział: „Opuści człowiek matkę swoją i ojca swego”. Ale ma pretensje, gdy nie jadę do jej rodziców. Kłamstwo przychodzi jej łatwo. Mówi, że jedzie do lekarza, a chwilę później widzę ją w kawiarni z koleżankami ze wspólnoty. Mówi, że jedzie do koleżanki, a chwilę później widzę, jak się włóczy po mieście z kolegą ze wspólnoty.
We wspólnocie jest starsza kobieta, która uczy prowadzić kalendarzyk małżeński. Żona zaszła w ciążę, nie informując mnie, że przestała brać środki antykoncepcyjne. Teraz urodziła dziecko, więc nie chodzi na Sychar. Dzięki temu wróciła moja dawna małżonka.
Paweł: – Patrzę dziś na Kościół jako na instytucję, która odebrała mi Martę. Przecież nie muszę być nawet wierzący by być jej kochającym mężem. Znam szczęśliwe mieszane małżeństwa – on jest ateistą, ona praktykującą katoliczką; ona jest muzułmanką, on jest katolikiem.
Adam: – Zawsze uważałem, że rodzinne problemy trzeba rozwiązywać w domu. Ale to mnie przerosło. Żona oskarża mnie, że mam romans z koleżanką z pracy, że wyprowadzam pieniądze z domu, że oglądam pornografię. Piekło zaczęło się, gdy poszła do Sychar. Te osoby nawzajem się nakręcają, rysują wizję idealnego męża czy idealnej żony. A kiedy nie mieszczą się w tej katolickiej idealności, w domu zaczyna się piekło.
submitted by SoleWanderer to Polska [link] [comments]

2017.02.03 18:01 SoleWanderer Francja nauczyła was bezczelności. Jak uczyć w arabskim getcie

Mój uczeń: - Ja spadam z Francji. Jadę do Algierii. Ja: - OK, byle szybko. Na koniec roku cała klasa mocnym głosem śpiewa ze mną "Marsyliankę". Już się nie wstydzą. Nie zdradzę od razu, kim jestem.
Powiem tylko, że mam paskudny charakter. I siedmiu starszych braci: trzech jest bardzo religijnych, dwóch głosuje na Front Narodowy, jeden jest świadkiem Jehowy. Od 12 lat uczę historii i geografii w gimnazjum na południu Francji. Często myślę, że gdybym miała dzieci, to byłyby w wieku moich uczniów, ale jestem bezpłodna. Próbowałam in vitro pięć razy. Może dlatego angażuję się w życie uczniów, często im doradzam. Czasem to ze mną idą po raz pierwszy do muzeum, do kina. Sami by się bali. Ich rodzice nie mają takiego zwyczaju, a oni śmiałości, by zrobić coś nowego. Czekam więc na nich obok stacji metra i odprowadzam pod drzwi teatru, nawet w niedziele wieczorem. Lubię zadziornych uczniów, którzy zadają dużo pytań. Mathilde, Mohammed, Zyad – nazywam ich „bébés d’amour”, moimi skarbeczkami.
W toalecie szkolnej ktoś napisał na drzwiach, że fajna ze mnie nauczycielka. Na drzwiach kibla, gdzie zwykle rysuje się penisy! To był dla mnie największy komplement.
Jestem surowa, ale jeszcze nigdy nie wyrzuciłam ucznia z klasy. To norma wśród francuskich nauczycieli, którzy wolą pozbyć się problemu, niż się z nim zmierzyć. We francuskiej szkole o pewnych rzeczach nie należy rozmawiać. A ja z dzieciakami ciągle gadam. Chcę, by mogli z siebie wszystko wyrzucić. Przynosi im to ulgę.
Jak stawiam ucznia do kąta, zawsze pytam, czy rozumie, dlaczego to robię.
– Myślisz, że jak mnie nie posłuchasz, to cię uderzę?
– Nie może pani.
– Masz rację. To dlaczego mnie słuchasz?
– Bo tak trzeba.
– A jak kazałabym ci ucałować moje stopy, to zrobiłbyś to?
– Nie!
Klasa chichocze.
– Władza działa w dwie strony – tłumaczę im. – Ja wydaję polecenia, ale to wy je akceptujecie. To wasz wybór, że na moich lekcjach jesteście grzeczni. Jeśli gdzie indziej używacie przemocy albo wyzywacie nauczycieli, to też jest wasz wybór. Nie jesteście ofiarami.
Imigranci we Francji głosują na Front Narodowy
Lekcja 1. Gęba – Ja stąd spadam. Jadę do Algierii – powiedział ostatnio jeden z moich uczniów. To łobuz, ale bardzo go lubię.
– OK, byle szybko – odpowiedziałam prowokacyjnie.
– Najpierw zbiorę pieniądze, a potem wyjadę, inszallah (po arabsku: „jeśli taka będzie wola Boga”).
– Powiedz mi: bezczelność zawdzięczasz Francji czy Algierii? – Patrzy na mnie spode łba, nie rozumie. – Co by się stało, gdybyś w ten sposób rozmawiał z nauczycielem w Algierii?
Uczeń milczy, więc jego kolega podpowiada: „Dostałbyś po twarzy, stary!”.
– Właśnie. Twoja niewyparzona gęba jest gębą Francuza, mój drogi. Jesteś bezczelny, bo pozwala ci na to wolność słowa. Może nie czujesz się Francuzem, ale jesteś nim.
Moi uczniowie ciągle powtarzają: „nienawidzę Francji, nienawidzę Francuzów”. Mam wrażenie, że po rozmowach ze mną czują ulgę. To bardzo trudne nie wiedzieć, kim się jest. – Mówiąc, że Francja to nie jest wasz kraj, robicie przysługę rasistom – tłumaczę. – Francja to JEST wasz kraj. Nie przyjechaliście tutaj z wiosek w Algierii. Rodzice większości z was urodzili się we Francji, do której wasi dziadkowie emigrowali w latach 70.
Cały dzień słyszę na przerwach: „bled”, „bled”, „bled” (z arabskiego „kraj pochodzenia”, a także miasteczko lub wieś, z której wywodzi się rodzina). Nie umieją powiedzieć jednego zdania po francusku, nie wtrącając arabskich słów. W zeszytach nieustannie rysują flagi Maroka i Algierii. Winię za to ich rodziców, którzy robią z nich imigrantów. Co roku zabierają ich na wakacje do Algierii czy Maroka i mówią: „To jest twój kraj”. Tworzą konflikt lojalności, dziecko musi zająć stanowisko: Francja czy kraj rodziców. „Bled” stał się dla nich mityczny. Kiedyś musiałam tłumaczyć uczennicy, że w zimie w Algierii jest chłodno. Bo dla niej Algieria oznacza wakacje, nikt nie pracuje, jest luz. Nie bierze pod uwagę, że rodzice mogą sobie pozwolić na wiele tygodni wolnego, bo zarabiają w euro. Dzieciaki myślą, że to tam toczy się prawdziwe życie. A to we Francji jest tymczasowe.
Narzekają, że Francuzi są wobec nich rasistowscy. Pytam wtedy, co myślą o Romach. Odpowiadają, że to brudasy, że żebrzą z dziećmi na ulicach, są obrzydliwi. – To samo niektórzy Francuzi myślą o was. Nawet wasz rasizm świadczy o tym, że wspaniale się integrujecie. Jesteście prawdziwymi Francuzami, brawo! – to terapia szokowa, ale działa. Zaczynają myśleć.
Czy to, co mówię, oznacza, że nie lubię Arabów? Ostatnio zarzucili mi to członkowie partii komunistycznej.
Apartheid a la française. Rozmowa z Thomasem Guénolé
Lekcja 2. Edukacja priorytetowa Jesienią kilkunastu uczniów w kominiarkach zaatakowało liceum w Trembley-en-France, na przedmieściach Paryża. Rzucili dwa koktajle Mołotowa w budynek szkoły, ranili dyrektorkę. W całym kraju trwała dyskusja. „To wina ich złego wychowania, islamu, pobłażliwego systemu edukacji” – mówili konserwatyści. Lewicowcy bronili: „Są wściekli, bo są biedni. Odgrywają się na społeczeństwie i szkole, przez którą są źle traktowani”.
Bzdura! Przemoc to jest ich wybór. Podkreślając ich „inność”, że źli i biedni, wykluczamy ich ze społeczeństwa. A kto traci najwięcej? Ich koledzy ze szkoły, równie biedni jak oni, którzy nie mieli lekcji, bo szkoła w Trembley została na tydzień zamknięta.
Francuska szkoła od co najmniej 20 lat pogrąża się w chaosie. W 1981 roku stworzono kategorię ZEP – Zone d’éducation prioritaire (strefa edukacji priorytetowej). Zerwano wtedy z zasadą równości dzieci. Dyrektorzy szkół ze słabymi wynikami dostali dofinansowanie, nauczyciele – więcej pieniędzy. Programy szkolne dostosowano do najgorszych uczniów. By wyrównać różnice społeczne, postanowiono uczyć mniej. W podstawówce uczy się odmiany czasowników, ale tylko w dwóch osobach: on i oni/one. Ograniczono też naukę nowych słów.
Do gimnazjum trafiają dzieci, które słabo mówią po francusku. Zamiast czytać, wciąż składają zdania. Piszą tylko fonetycznie. To wina lewicowych ideologów, którzy tworząc nowy program, uznali, że „kompetencje społeczne” (np. organizacja debat, praca w grupach, większa swoboda w nauczaniu a la Montessori) są ważniejsze od nauki języka. Zapomnieli, że rodzice dzieci z ZEP-ów nie czytają z nimi książek. Szkoła to dla tych dzieci wszystko. Umiejętność czytania i pisania jest najważniejsza, bo daje im wolność. Co z tego, że rozwiążą łatwe testy gimnazjalne, zdadzą maturę – dzięki nowemu systemowi udaje się to 90 procentom. Na egzaminach wstępnych na studia dostaną obuchem w łeb, bo nikt nie będzie traktował ich „priorytetowo”.
Salima jest singielką, pracuje w finansach, nie uznaje szariatu, ale modli się w meczecie. To wystarczy, żeby szeptano na jej widok
Lekcja 3. Getto Całe życie uczyłam w ZEP-ach. Pierwsze sześć lat w Marsylii. Rano w gimnazjum na blokowisku, gdzie na 500 uczniów było 20 białych. Po południu – w bogatym miasteczku pod Marsylią – tam było 10 Arabów. W Tuluzie przez ostatnie kilka lat straciliśmy dużo białych dzieci, a także uczniów z „dobrych” rodzin. Przenieśli się do szkół prywatnych. W niektórych klasach jest po 2 białych uczniów, w innych 10. W gimnazjum obok na 300 uczniów jest 1 biały. Według raportu z września 2016 roku, który wstrząsnął Francją, szkół-gett jest w kraju koło 100 (na 8 tysięcy). 95 proc. ich uczniów to biedni muzułmanie. System edukacji oparty niby na zasadzie „równości” tylko pogłębia różnice społeczne. W ZEP-ach dzieci tracą statystycznie siedem i pół tygodnia w ciągu roku, bo są odsyłane ze szkoły za karę. W najgorszych szkołach mają nawet trzech nauczycieli matematyki w ciągu roku. Dodatkowo kilka tygodni bez lekcji, bo są strajki – uczniów, rodziców i nauczycieli. Ale mam kolegów i koleżanki, którzy są zadowoleni. W ZEP-ach nie muszą się wysilać, a dostają około 100 euro więcej.
Kulturowa różnorodność, by mogła dobrze funkcjonować, musi być kontrolowana. Należałoby zastosować strategię „busingu”, czyli dowożenia autobusem dzieci z jednej dzielnicy do różnych szkół (obecnie obowiązuje rejonizacja). Badania Susan Eaton z Uniwersytetu Harvarda pokazują, że integracja jest najistotniejszym czynnikiem wpływającym pozytywnie na wyniki nauczania. Dzieci trzeba wyciągnąć z ich dzielnic.
Znam uczniów w Marsylii, którzy nigdy nie byli na plaży ani w centrum miasta. Po szkole przesiadują na chodnikach. Ich rodzice stoją w kolejce do CAF-u (Kasa Opieki Rodzinnej) albo po zasiłek do Pole Emploie (Urząd Pracy). Na osiedlu jest szkoła i biura rządowe, ale nie ma ani jednej fabryki. Nie ma biblioteki ani muzeum. Ludzie zostali uwięzieni na blokowiskach. We Francji przestaliśmy się mieszać.
Lekcja 4. Gołe pupy Po zamachu na redakcję „Charlie Hebdo” jeden z moich uczniów nie chciał uczestniczyć w minucie ciszy. Powiedziałam mu: – Weź krzesło i ustaw przodem do ściany na końcu sali. Siedź tam do końca lekcji. Dla mnie nie istniejesz.
Paryż po zamachach 13 listopada
Nie ruszył się z ławki. Potem długo o tym rozmawialiśmy. Zapytałam, dlaczego nie chciał milczeć.
– Dlaczego nie milczymy za Palestynę? – zdenerwował się. Okazało się, że pół klasy myśli podobnie.
– A dlaczego nie milczymy za ludobójstwo w Rwandzie? Za ofiary wojny w Darfurze? Milczymy w sprawach, które dotyczą Francji, a wy jesteście jej obywatelami – tłumaczyłam. – Wasze milczenie nie oznacza, że akceptujecie rysunki w „Charlie Hebdo”. Oznacza, że nie zgadzacie się, by mordować ludzi tylko dlatego, że są dziennikarzami. Wolność słowa jest inna dla mnie – jako nauczycielka nie mogę wyśmiewać islamu – a inna dla karykaturzysty.
– Ale obrazili naszego proroka – nie ustępowali.
– „Charlie Hebdo” obraża wszystkie religie. Nawet jakby sam Bóg przyszedł do was i powiedział, że macie kogoś zabić, to macie mu odmówić. Życie ludzkie jest święte. Poza tym czy wasza wiara nie jest silniejsza od jakichś głupich rysunków? – nie wiedzieli, co powiedzieć.
W grudniu zorganizowałam debatę o burkini w stylu amerykańskim. Kazałam przeczytać im wszystkie artykuły z prasy na ten temat: lewicowe i prawicowe. Czytali teksty feministek – przeciwniczek i zwolenniczek burkini. Poznali zdanie salafitów, którzy też byli przeciwni, ale z innych powodów: według nich burkini jest zbyt obcisłe. Poza tym prawdziwa muzułmanka nie chodzi na plażę – z tym zgodziło się wiele uczennic. Najpierw gadaliśmy. Jedni proponowali: – Niech zrobią osobną plażę dla muzułmanek w burkini.
– Jasne, to jeszcze zróbmy plażę dla białych i czarnych. To wam się wydaje sensowne? – spytałam.
– No nie, to rzeczywiście idiotyczne – przyznali. – Ale kobiety, które opalają się z gołymi pupami i cyckami na wierzchu, dlaczego one mogą? To niesprawiedliwe!
Przeczytaliśmy wspólnie prawo laickości z 1905 roku i kolejne, z 2004 i 2010 roku. Wielu merów, chcąc zakazać burkini, powoływało się na nie.
– Nigdzie tu nie mówią o plażach! – krzyknął jeden z uczniów. W ten sposób doszliśmy wspólnie do wniosku, że burkini nie można zakazać w imię laickości.
Potem podzieliłam ich na grupy. Wcielili się w role przeciwników i zwolenników burkini. Dzięki temu poznali inny punkt widzenia.
Ostatnio pokazałam im zdjęcie mężczyzny, który podciera sobie tyłek flagą Francji. Byli w szoku. – Ktoś to naprawdę zrobił?! – nie mogli uwierzyć.
– A co wam to przeszkadza, to tylko kawałek materiału – wzruszyłam ramionami.
– Nie, nie, to jest flaga!
– Co was obchodzi flaga Francji? – specjalnie okazywałam obojętność.
– Tak nie można! – byli coraz bardziej oburzeni.
– Czyli jednak wam to przeszkadza? A jakby to była flaga Algierii?
– Ooooooo!!!!!!! To już byłoby przegięcie!!! – zaczęli krzyczeć jeden przez drugiego.
– To samo powinniście czuć wobec flagi Francji, bo to wasz kraj.
Wtedy zaczynam z nimi lekcję o symbolach narodowych, o narodzie, choć we Francji szerzenie patriotyzmu w szkole jest zakazane. Tłumaczę, dlaczego są ważne. Na koniec roku cała klasa mocnym głosem śpiewa ze mną „Marsyliankę”. Już się nie wstydzą.
Burkini - nie tylko dla skromnych
Lekcja 5. Apartheid Dwóch moi braci to antysemici. Najpierw byli antysyjonistami, nienawidzili Izraela. Teraz otwarcie mówią o tym, że nienawidzą Żydów. Nie wynieśli tego z domu, bo nigdy nie słyszałam, by mama mówiła źle o Żydach. Nigdy.
Dla moich uczniów gwiazdą numer jeden jest Mohammed Merah, terrorysta islamski, który w 2012 roku zamordował siedem osób, w tym troje dzieci. Wielbią go, bo jego ofiarami byli w większości Żydzi, których nienawidzą. Zaprosiłam więc na lekcję Latifę Ibn Ziaten, matkę żołnierza zastrzelonego przez Meraha. To starsza pani, muzułmanka w chuście. Opowiadała moim dzieciom spokojnym głosem to, czego nie usłyszeliby od polityków. „Kocham Francję i Maroko. Kocham islam. Z moimi dziećmi obchodziłam i Boże Narodzenie i ramadan. Uczyłam ich miłości do Francji, to z tego powodu mój syn został wojskowym”.
Latifa przypominała uczniom ich matki, byli wzruszeni. To, co mówiła, dotarło do nich bardzo głęboko. Gdy wyszła, rozmawialiśmy.
– Poczuliście empatię do drugiego człowieka. Latifa to osoba podobna do was, do waszych mam, więc nie było to trudne zadanie. Chciałabym, żebyście to samo czuli wobec wszystkich ludzi na świecie. Także wobec żydowskich dzieci, które zostały zamordowane przez Meraha tylko dlatego, że zamiast Koranu czytały Torę.
Ostatnio pewna badaczka z satysfakcją stwierdziła, że odkąd żydowscy rodzice przenieśli swoje dzieci do szkół prywatnych, w szkołach publicznych nie ma antysemityzmu. Politycy Partii Socjalistycznej mówią podobnie: stwórzmy szkoły wyznaniowe dla muzułmanów, skończą się awantury o laickość, dziewczynki będą mogły nosić chusty. Zamiast zwalczać antysemityzm, zadowalają się przeniesieniem problemu gdzie indziej. Tłumaczą: „To antysyjonizm, niechęć do Izraela. Nie można do końca winić Arabów, że tak myślą”. Ja się z tym nie zgadzam. Antysemityzm to rasizm, jest zakazany przez prawo. Nie chcę, by we Francji było jak w Anglii, gdzie działają trybunały szariackie. Lub w Nowym Jorku – sądy rabiniczne. W sprawach rodzinnych i majątkowych pogłębia to dyskryminację kobiet. Synowie dostają dwa razy więcej spadku niż córki, a w przypadku przemocy domowej sędziowie każą mężom „nauczyć się panować nad gniewem”. Rząd brytyjski pozwala na to z lenistwa. Wydaje się im to bardziej praktyczne, ale mylą się. Dzieląc społeczeństwo, tworzą apartheid.
Zjednoczony Kalifat Wielkiej Brytanii?
Lekcja 6. Żydzi Zaprosiłam na lekcję 80-letnią Żydówkę Rachel Roizes, która była przechowywana przez francuską rodzinę cztery lata w trakcie wojny. Jej tata został wywieziony do Oświęcimia. Przed spotkaniem moi uczniowie złościli się: „Tylko Żydzi i Żydzi, czemu ciągle o nich gadamy? Dlaczego nie uczymy się więcej o Palestynie? Dlaczego musimy czytać teksty o obozach koncentracyjnych, one podobno nie istniały! Ta historia z gazem jest podejrzana”. To samo słyszą nauczyciele w wielu francuskich szkołach.
A potem usiadła przed nimi ta miła staruszka. Nigdy wcześniej nie widzieli Żydówki, dziwili się, że wygląda tak „zwyczajnie”. Słuchali jej opowieści o wojnie z rozdziawionymi ustami. Gdy opowiadała o rodzinie, gdy wypowiedziała słowa „moja mama”, „mój tata”, widziałam, jak ramiona niektórych chłopców opadają. Rozluźnili się. Po spotkaniu pokazałam im jeszcze filmy dokumentalne o obozach koncentracyjnych. Specjalnie wybierałam ujęcia pokazujące największe okrucieństwo.
Potem znów rozmawialiśmy. Najpierw ich sprowokowałam, bo żeby do nich dotrzeć, trzeba przeciągnąć strunę. – Eee, ci Żydzi to nie są ludzie tacy jak my. Merah miał rację, trzeba ich mordować.
– Nie może pani tak mówić! To obrzydliwe! – krzyknęła jedna z uczennic. Paru uczniów się popłakało, choć większość to „twardziele”, zawsze na straży swoich emocji.
Idealnie byłoby, gdyby do szkoły przychodzili też rodzice. Powinni spotkać się z mamą żołnierza zamordowanego przez Meraha, porozmawiać z 80-letnią Żydówką. Dzieci powtarzają za rodzicami, bo są wobec nich lojalne. To bardzo trudne dla 12-latka przyznać, że jego rodzice nie mają racji.
Jeśli nauczyciel nie wyłapie odpowiedniego momentu i nie zainspiruje swoich uczniów, to nigdy nie ruszą do przodu. To wymaga wiele pracy, ale warto. Najtrudniej jest mi zaakceptować to, co wmawia się nauczycielom na stażu: „Nie masz wpływu na to, czy uczeń będzie dobry, czy zły. Nie możesz zmienić jego zachowania, to nie twoje zadanie. Nie jesteśmy ich rodzicami. Decyduje przeznaczenie”. Wstydzę się za nauczycieli, którzy tak robią. Wstydzę się, że nic nie zrobiłam dla mojego ucznia, którego w pierwszej klasie gimnazjum podejrzewałam o stosowanie przemocy. Nie miał empatii, niczego się nie bał. Był socjopatą. Czułam, że niedługo wyląduje w więzieniu. Trzy lata później zabił człowieka. Ukradł mu skuter, dźgnął nożem.
To powszechna na francuskich przedmieściach bieda i brak perspektyw popychają młodych ludzi w ręce islamskich ekstremistów
Lekcja 7. Pała – Nie słuchajcie nauczycieli, którzy przekonują was, że pasujecie na sekretarkę albo sprzedawcę – mówię moim uczniom w ostatniej klasie gimnazjum. – Możecie zrobić to, co chcecie. Opowiadam im wtedy to, co przeżyłam i kim jestem naprawdę.
Nie ma dnia, by nie zadawali pytań. Z reguły przerywam wtedy lekcję i dyskutujemy o polityce. Nazywają mnie „nauczycielką od newsów”. Najbardziej popularne: – Czy to prawda, że lewica to dobrzy ludzie, a prawica niedobrzy?
Najmniej interesuje ich ekologia (dla większości oznacza trawnik przed blokiem), najbardziej konflikt izraelsko-palestyński. Kilka razy dziennie słyszę: „Palestyna, Palestyna, Palestyna”, nieważne, czy mówię o historii Francji, Shoah czy wojnie w Algierii. Nie spędzają czasu, grając w gry komputerowe, ale śledzą wiadomości, oglądają filmy dokumentalne na YouTubie. Uwielbiają dyskutować, kontrargumentować. Są w tym bardzo dobrzy.
Na historii najbardziej cieszą się, gdy zaczynamy mówić o wojnie w Algierii. Ale mają słomiany zapał. Jak do arabskiego – nie mogą się tych lekcji doczekać, a potem większość ma na koniec roku pały. Wojnę w Algierii omawiamy bardzo szczegółowo. Tłumaczę, że nie było w niej tylko złych i tylko dobrych bohaterów. Nigdy tak nie jest i to właśnie najpiękniejsze w nauce historii. Często każę uczniom przygotować argumenty za i przeciw na każdy temat. Wysłuchujemy każdej ze stron, a to, za kim się opowiemy, zależy od wartości, które wyznajemy.
Na klasówkach zawsze pokazuję im pytania kilka dni wcześniej. – Jeśli dostaniecie złą ocenę, to nie dlatego, że jesteście imbecylami. Nie pracowaliście wystarczająco dużo! Nie zastawiam na nich pułapek. Jak obleją, to zawsze mogą napisać sprawdzian raz jeszcze. Oceny mam gdzieś. Najważniejsze, by nauczyć ich pewności siebie.
Lekcja 8. Minispódniczka Uczennice nie mogą przychodzić na lekcje w krótkich spódnicach. Cały tydzień łażą w spranych dresach. Nie chcą narażać się muzułmańskim kolegom. W filmie z 2009 roku „La Journée de la jupe” (polski tytuł „Pokolenie nienawiści”) Isabelle Adjani gra nauczycielkę, która jako jedyna przychodzi do szkoły na przedmieściach Paryża w spódnicy przed kolano. Jest za to wyzywana przez uczniów od „kurew”. Zdarza się to w szkołach, gdzie nauczyciele nie mają żadnego autorytetu. Mnie to nie dotyczy, bo zawsze chodzę w długich spódnicach, wyglądam jak worek kartofli, ale taką mam figurę. Gdybym chciała, mogłabym przyjść do szkoły w kostiumie kąpielowym. Spróbowaliby to skomentować!
Jeśli mój uczeń powiedziałby, że nie usiądzie obok dziewczynki, tobym go do tego zmusiła. Zdarzyło się to mojej koleżance w szkole podstawowej. Radykalni muzułmanie przyszli do szkoły i zakazali swoim córkom siedzieć w ławkach z chłopcami. Te same dziewczynki dostały nagle wszystkie alergii na chlor, nie mogły chodzić na basen. Nauczycielki poddały się ze strachu. Ja bym poszła na wojnę.
Istnieją wartości uniwersalne, niezależne od tego, czy jesteś białym chrześcijaninem, czy czarnym muzułmaninem. Najważniejszą z nich jest równość prawa wobec kobiet i mężczyzn. Jeśli dwuletnia dziewczynka zostaje obrzezana, to w dupie mam tłumaczenie, że to jest „kulturowe”. Na szczęście we Francji to nie tylko nielegalne, ale i karalne. Od lat 80. stu rodziców i dwie rzezaczki trafiły za to do więzienia na kilka lat. W Anglii zostało to zaniedbane, nikomu jeszcze nie został nawet wytoczony proces. Rezultat: między kwietniem 2015 a marcem 2016 roku 5702 dziewczynki zostały obrzezane, najwięcej w Londynie. We Francji, według ostatnich danych GAMS (Groupe pour l’Abolition des Mutilations Sexuelles – stowarzyszenia zwalczającego praktykę obrzezania), nie dokonuje się obrzezań już w ogóle.
Naprawione. Czarne Francuzki odzyskują łechtaczki
Nie można twierdzić, że obrzezanie jest straszne, ale posiadanie dwóch żon akceptowalne. Zgodziłabym się z tym, gdyby kobiety też mogły mieć dwóch mężów.
Jeśli 12-letnia dziewczynka nosi chustę, to czy można powiedzieć, że to jest jej wybór? Nie. Robi to, bo chce zrobić przyjemność rodzicom. Moi przeciwnicy argumentują, że prawo z 2004 roku zabraniające noszenia chust w szkołach spowodowało, że dziewczyny zaczęły je nosić z przekory. „Zabraniacie nam? To my się zbuntujemy”. Nie jest tak w przypadku moich uczennic. Obowiązkowe zdejmowanie chusty w szkołach uświadamia im, że nie definiuje ich tylko religia. Ostatnio tłumaczyłam to 12-latce, która przychodzi na lekcje coraz szczelniej zakryta. Jak tylko urosły jej piersi, to założyła gruby sweter. Przestała chodzić w legginsach, bo zostały uznane przez jej kolegów za zbyt obcisłe. Powiedziałam jej, że islam ani żadna inna religia nie jest wrodzony. Gdyby porwała ją katolicka matka, to byłaby katoliczką.
We Francji muzułmanka nie potrzebuje chusty. Prawo laickości nie zmieniło się od 1905 roku. To muzułmanie stali się bardziej wymagający. Islam naszych rodziców został zastąpiony przez religię osób bardziej świadomych swej wiary. Codzienna praktyka religijna jest dla nich bardzo ważna, ale kultywowanie tradycji im nie wystarcza, więc sięgają do książek teologów islamskich i rozmawiają z imamami. Nigdy we Francji nie było tylu księgarń religijnych! A gdzie młodzi islamiści nauczyli się czytać? Kto nauczył ich myśleć, analizować teksty? Francuska szkoła.
Obrzezanie. Piekło kobiet
Lekcja 9. Zwykła rodzina Całe szczęście, że urodziłam się w 1978 roku. Gdybym teraz była w gimnazjum, to nosiłabym chustę. Pewnie nie zostałabym nauczycielką, a moi bracia zaaranżowaliby dla mnie małżeństwo z kuzynem w Algierii.
Nazywam się Fatiha Boudjahlat. Jestem Arabką. Feministką. Działaczką w partii radykalnie lewicowej Mouvement Républicain et Citoyen (Ruch republikański i obywatelski). Jestem też wierzącą muzułmanką, nie rozumiem, jak można w nic nie wierzyć. Ale nie wierzę w piekło ani w raj. Nie modlę się, nie obchodzę ramadanu, ale nie jem wieprzowiny.
Mam siedmiu braci: dwóch to salafici – radykalni muzułmanie, jeden jest świadkiem Jehowy, dwóch głosuje na Front Narodowy. Zupełnie zwyczajna z nas francuska rodzina XXI wieku.
Moja mama sama wychowała ośmioro dzieci. W wieku 40 lat pierwszy raz w życiu poszła do pracy – zaczęła sprzątać w fabrykach. Rok wcześniej mój ojciec namówił ją, byśmy całą rodziną przeprowadzili się do Algierii. Zaraz po przyjeździe ukradł wszystkie nasze dokumenty. Wrócił do Francji i sprzedał wszystko, co znalazł w naszym mieszkaniu. Za te pieniądze w Algierii kupił sobię kolejną żonę. Teraz ma ich siedem. Mama spakowała nas i wróciliśmy do Francji, w konsulacie powiedziała, że zgubiliśmy papiery. Miałam wtedy dziesięć lat lat.
Nie widziałam taty od 1993 roku. W ciągu 25 lat napisał do mnie dwa listy. W pierwszym radził, bym wybrała zawód stewardesy, dzięki temu dobrze zarobię i będę mogła wysyłać mu pieniądze. W drugim oświadczył, że obiecał mnie na żonę jednemu ze swoich siostrzeńców. Gdy pokazałam ten list moim braciom, tylko się śmiali. Ale to było prawie 20 lat temu. Teraz moi bracia salafici kazaliby mi wyjść za mąż. Słowo ojca byłoby dla nich święte.
Ojciec był skurwielem. Bardzo złym człowiekiem. Co pamiętam z dzieciństwa? Że stoję w ciemnym korytarzu i trzęsę się ze strachu, bo tata goni za moim bratem z siekierą. To, że zniknął, było dla nas wybawieniem. Dzięki temu jestem wolna. Gdyby nie zostawił mamy, nigdy nie mogłabym pójść na studia.
Moja mama to wspaniała kobieta. Nie znam osoby o większym poczuciu humoru. Poznała mężczyznę, była z nim szczęśliwa, ale moi bracia nie pozwolili jej wyjść ponownie za mąż. Jeden tak bardzo się zdenerwował, że chciał ją uderzyć. Kazał jej wtedy założyć chustę, mimo że nigdy w życiu nie zakrywała włosów. To dlatego nie potrafię znieść patriarchatu. Nie dotyczy on tylko rodzin arabskich, tak samo zachowują się np. Włosi czy Hiszpanie.
Często się kłócimy przy rodzinnym stole. Moi bracia mówią na Francuzów „gwer”. To wyzwisko. Dwaj bracia, salafita i świadek Jehowy, mają białe żony. Ale nawet ich mieszane dzieci nie uważają się za Francuzów. Czy to jest normalne? Dwa lata temu prawie się pobiliśmy. Zaczęliśmy dyskutować o nowym prawie zezwalającym na małżeństwa gejów. Salafita i światek Jehowy skoczyli na mnie, że bronię chorych ludzi, bo według nich homoseksualizm to choroba, a geje powinni zostać zgładzeni. Zaczęliśmy krzyczeć i się przepychać. Wtedy moja mama walnęła ręką w stół i kazała się nam zamknąć. Ale to ona podsunęła nam ten temat. Zadała niewinne pytanie, co myślimy, i rozpętała burzę.
Lekcja 10. Klasa przygotowawcza Wszystko w moim życiu zawdzięczam francuskiej szkole. Do tzw. klasy przygotowawczej o profilu literackim, której celem jest jak najlepsze przygotowanie do egzaminów na uniwersytet, trafiłam dzięki nauczycielce francuskiego. Do egzaminów musiałam przeczytać 200 książek, a u mnie w domu oprócz Koranu była tylko ilustrowana encyklopedia, którą znaleźliśmy z braćmi na śmietniku. Któregoś dnia moja nauczycielka przyjechała samochodem na nasze ohydne blokowisko. W bagażniku miała kartony książek. Potem obwiozła mnie po wszystkich wydziałach politologii w regionie. Jej mąż był komornikiem, który kilka lat wcześniej zlecił konfiskatę mienia w naszym mieszkaniu. Jeden z moich braci spędził w sumie 14 lat w więzieniu. Za bójki, sprzedaż narkotyków, napad z bronią. Pamiętam, jak przyszłam do sądu zeznawać w jego sprawie. Płakałam, bo musiałam opowiedzieć o tym, co nas spotkało w dzieciństwie. O ojcu, który groził mu siekierą. O potwornej biedzie, której doświadczyliśmy, o tym, że codziennie jedliśmy w stołówce organizacji charytatywnej Les Restos du Coeur. Mój brat miał mi za złe, że mówię źle o rodzinie, ale ja chciałam go uratować przed kolejną odsiadką.
Większość kolegów ze szkoły nie rozumie mojego zaangażowania. Politycy zarzucają mi rasizm. Biali mężczyźni, którzy ukończyli najlepsze prywatne szkoły, chcą mnie uczyć, jak postępować z arabskimi dziećmi? Jak śmią myśleć, że wiedzą o wykluczeniu społecznym więcej ode mnie? Nie lubią mnie, bo nie mieszczę się w żadnych kategoriach. Jestem Arabką, ale nie noszę chusty. Jestem lewicowa, ale czasem moje propozycje zmian są skrajnie prawicowe. Mam do tego dystans, bo nie jestem biała tak jak oni. Nie pochodzę z bogatej rodziny, nie mam romantycznego wyobrażenia o różnicach społecznych. Mam w dupie poprawność polityczną. Mogę mówić rzeczy, za które oni zostaliby posądzeni o rasizm. Niektórzy Arabowie uważają mnie za zdrajczynię, przezywają batonem Bounty – czarna na zewnątrz i biała w środku. Mówią tak, bo według nich powinnam kochać nie Francję, ale Algierię. Ich też mam głęboko gdzieś.
W klasie przygotowawczej usłyszałam, że ze względu na mój „stan” powinnam pracować więcej od innych. Jako Arabka miałam pod górkę. Brakowało mi dyscypliny, nagła wolność uderzyła mi do głowy. We Francji od 15 lat działa z sukcesem specjalny tryb naboru do najbardziej prestiżowych uczelni dla licealistów z ZEP-ów, jego beneficjentką była m.in. minister edukacji Najat Vallaud-Belkacem. Nie miałam szans, bo się obijałam. Łatwiej było w liceum, gdzie wystarczyło tylko wykonywać polecenia nauczyciela. W moim arabskim domu nikt nie zachęcał mnie do samodzielnej nauki, odrabiałam zadania, bo musiałam, ale wolałam oglądać telewizję. Często zastanawiam się, co by było, gdybym wyrosła w innym środowisku. Żałuję, może teraz miałabym już dyplom, który pozwoliłby mi uczyć w liceum i szkołach wyższych. A tak jestem tylko zwykłą nauczycielką, jedną z 240 tysięcy we Francji.
submitted by SoleWanderer to Polska [link] [comments]

2016.12.23 07:53 abakus10 Prof. Andrzej Wiszniewski: "Solidarność powinna być z ludem, nie z władzą". List do szefa związku

"Solidarność przestała być związkiem niezależnym, a stała się przystawką rządzącej partii" – napisał prof. Andrzej Wiszniewski w liście do przewodniczącego NSZZ "Solidarność".
List prof. Andrzeja Wiszniewskiego do przewodniczącego NSZZ "Solidarność" Piotra Dudy:
Panie Przewodniczący,
gdy mówi Pan: "Przygotujemy się do wyjścia na ulicę i policzenia się. (.) My ich czapkami nakryjemy...", niszczy Pan Solidarność, a deklarując gotowość do wojny domowej, niszczy Pan naszą Ojczyznę.
Jestem członkiem Solidarności od września 1980. W stanie wojennym byłem sądownie skazany za kontynuację działalności związkowej, a przez następne lata represjonowano mnie na różne sposoby. Ale pozostałem wierny trwającej do dziś przynależności do Związku, z której byłem dumny zarówno w PRL-u, jak i w III Rzeczpospolitej.
Dziś, po Pańskich słowach, zaczynam się wstydzić znaczka związkowego.
Widzę bowiem, że Solidarność przestała być związkiem NIEZALEŻNYM, a stała się przystawką rządzącej partii. Że nie ma Solidarności, gdy protestują górnicy i nauczyciele, gdy rozstrzyga się ustawa o zgromadzeniach, gdy atakuje się media. Że zamiast szukać kompromisu i załagodzenia konfliktu, wzywa się do siłowych konfrontacji.
Czy z takiej Solidarności, zdradzającej swe piękne dziedzictwo, można być dumnym?
Panie Przewodniczący, niszczy Pan Solidarność!
Prof. Andrzej Wiszniewski, Komandor Krzyża OOP
Rozmowa z prof. Andrzejem Wiszniewskim
Jacek Harłukowicz: "Zaczynam się wstydzić znaczka Solidarności" i "niszczy pan związek i naszą Ojczyznę" – napisał Pan w liście do przewodniczącego NSZZ "Solidarność" Piotra Dudy. Bardzo ostre słowa.
Andrzej Wiszniewski: – Ostre, bo taka musi być reakcja na oświadczenie pana przewodniczącego Dudy o tym, że zamierza wyprowadzać "Solidarność" na ulice i przykrywać czapkami protestujących przeciwko ostatnim posunięciom rządu. Przecież to kompletne zaprzeczenie idei związku.
Jestem członkiem "Solidarności" od września 1980 roku i po prostu nie zgadzam się, by takie stwierdzenia padały z ust przewodniczącego. Uznałem, że powinienem zareagować. Bo "Solidarność" powinna być z ludem, a nie z władzą.
Tymczasem nie widzę aktywności przewodniczącego wobec tego, co złego robi obecny rząd i przeciwko czemu protestują jego obywatele. Nie widzę, żeby sprzeciwiał się wprowadzaniu złej reformy edukacji, nie widzę go, gdy protestują górnicy. Gdzie był pan przewodniczący, gdy w Sejmie procedowane było prawo ograniczające wolność do manifestacji?
"Solidarność" pod przywództwem Piotra Dudy przestała być niezależnym związkiem zawodowym, a stała się przystawką PiS.
Napisał pan w swoim liście, że wręcz zdradziła swoje dziedzictwo.
– Właśnie tak myślę. I choć liczę się z tym, że pan przewodniczący nie będzie z moich słów zadowolony i być może jakoś będzie chciał mnie za nie ukarać, to nie wycofam się z nich.
Odda pan legitymację związkową? Po co tkwić w czymś, z czym się pan nie zgadza?
– Jak mówiłem, jestem w "Solidarności" od 36 lat. Przeszedłem z nią różne okresy i kocham ten związek. Cały czas. Dlatego będę jego członkiem, dopóki będę mógł swobodnie wyrażać swoje zdanie co do kierunku, w którym zmierza. Choć przychodzą do mnie koledzy z równie długim stażem i pytają: Co robić? Może czas się pożegnać?
I co im pan mówi?
– Że absolutnie nie można "Solidarności" porzucać. Że trzeba w niej trwać i robić wszystko, by wróciła na swoje tory. Przecież w latach 80. domagaliśmy się tego samego co dzisiejsza opozycja! Chcieliśmy demokracji, wolnych mediów, wprowadzenia jasnych reguł sprawowania rządów i wolności zgromadzeń.
"Solidarności" to dużo więcej niż ja, Piotr Duda czy jego dzisiejsze decyzje. A co do samego przewodniczącego przychodzi mi na myśl stare przysłowie, że "dłużej klasztora niż przeora".
Sam pan mówi, że to już zupełnie inna "Solidarność" niż ta, do której się pan zapisywał. Ostatnio na uroczystościach 13 grudnia związkowcy jednego z wrocławskich zakładów przerywali pańskie wystąpienie, bucząc i gwiżdżąc, gdy porównywał pan obecny rząd z autokratyczną władzą Orbana na Węgrzech.
Krzyczeli z pretensjami, że to właśnie obecny rząd dał im prawdziwą wolność i nie powinienem go krytykować. Nie przejmuję się tym. Odbieram to raczej jako dowód, że mamy demokrację i możemy się ze sobą różnić. Ja myślę tak, a oni inaczej.
Prof. Andrzej Wiszniewski - były rektor Politechniki Wrocławskiej, minister nauki w rządzie Jerzego Buzka. W stanie wojennym organizator strajku okupacyjnego na uczelni, relegowany za to ze stanowiska prorektora. Internowany, w 1982 r. skazany na karę dwóch lat pozbawienia wolności w zawieszeniu za kontynuowanie nielegalnej działalności związkowej. W ostatnich wyborach prezydenckich wspierał Bronisława Komorowskiego.
Rozmawiał: Jacek Harłukowicz Link: http://wroclaw.wyborcza.pl/wroclaw/1,35771,21161760,solidarnosc-powinna-byc-z-ludem-nie-z-wladza-list-do-szefa.html
submitted by abakus10 to Polska [link] [comments]